duş

[du:ş]

duş bolmak

seret duçar

duş etmek

Duçar etmek, duşurmak, uçratmak.

  • Deň etmän, duş etmez. (nakyl)

duş gelmek

Gabat gelmek, duşuşmak, duçar bolmak.

duş1

[du:ş]

Töwerek, çen, çak, takmyn.

  • Biri gyzym Nabat, ýedi ýaşynda, Biri garry atam, ýetmiş duşunda. («Oktýabr Ýalkymy»)

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -um, -umyz, senlik ýöňkemäniň -uň, -uňyz goşulmalary goşulýar.

Meselem duş - duşum, duşuň.

duş2 at

Suwa düşmek üçin pürkgüçli desga, üstüňe suw pürkýän gural.

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -um, -umyz, senlik ýöňkemäniň -uň, -uňyz goşulmalary goşulýar.

Meselem duş - duşum, duşuň.