dessur

[dessu:r]

  1. Köpçülikleýin kabul edilen däp, nesilden-nesle geçýän düzgün-tertip, adat.

    • Ýene-de agşamlaryna yşyk ýakyp oturmagy özlerine dessur edinipdirler. (A. P. Çehow, Saýlanan eserler)

    • Her bir halkyň öz däpleri we milli dessurlary bar. («Sowet Türkmenistany» gazeti)

  2. Düzgün, kada, endik.

    • Nahary hemmesi agzybirlik bilen iýmek bu maşgalada ata-babadan gelýän dessurdy. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)