delil

[deli:l]

Bir zady subut etmek üçin getirilýän esas, bahana, sebäp.

  • Agronom onuň üstünden köp deliller getirip, Merediň adyna hat ýazdy. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  • Ol özüni aklamak üçin onlarça deliller getirýärdi. (B. Pürliýew, Ilkinji gün)

delil tapmak

Bahana, sebäp tapmak.