düýn-öňňin

[düýn-öňňi:n]

Düýn ýa-da ondan öňküsi gün, ýaňy-ýakynda, täzelikde.

  • Düýn-öňňin birinden eşitdim weli, Ol gyzlaň şahyra söýgüsi uly. («Sowet edebiýaty» žurnaly)