dört san

[dö:rt]

  1. 4 sifriniň ady we onuň mukdary.

    • Aňyrsy birnäçe günden bolsa gulaklaryny üçe, dörde ýetiren gowaçalaryň uzynja baldaklary gyzarýardy. (B. Kerbabaýew, Aýsoltan)

    • Bu ýerde garaköl baganalar esasan üç sorta bölünýär, emma her bir sortuň özi-de ýene dört topara bölünýär. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  2. seret dörtlük

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -üm, -ümiz, senlik ýöňkemäniň -üň, -üňiz goşulmalary goşulýar. Çekimlisi uzyn aýdylýandygy üçin çekimli ses bilen başlanýan goşulma ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem dört - dördüm, dördüň.

dört aýakly

seret aýakly

  • Onuň dört aýaklydan ýeke eşegi bardy. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)