buşluk at

[bu:şluk]

  1. Şatlykly waka, täzelik dogrusynda ilkinji gezek berilýän habar, gutlag we ol hakda habar beren adama berilýän zat, söýünji.

    • Balalarym, meň siziň buşlugyňyza näme bersemkäm? (N. Pomma, Sebäbini soň bildim)

  2. Mal guzlanda çagadan öň gelýän suwly barda.

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -rak goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem buşluk - buşlugy.