bizar

[bi:za:r]

Halys ýadan, irgin, iren.

  • Men suwa düşmekden bizar-la, men suwsuz ölüp barýan! (A. Gowşudow, Köpetdagyň eteginde)

  • Ondan halk öňem-ä bizar. (B. Pürliýew, Ilkinji gün)

bizar bolmak

Bir zatdan ýa-da birinden irmek, halys ýadamak.

  • Men olardan bizar bolan hem bolsam, dogrusyny aýtmagyň aýyby ýok. (Görogly» eposy)

elli bizar

Bütinleý boýun gaçyrma, ýüz dönderme.

  • Onuň meni öýereninden elli bizar geçen-le. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)