belleşmek işlik

  1. Biri bilen bir zat hakynda öňünden gepleşmek netijesinde belli bir ylalaşyga gelmek.

    • Biz belleşilen ýere bardyk. (N. Pomma, Sebäbini soň bildim)

    • Biz sagat altyda duşuşmagy belleşdi.

  2. Bellik edişmek, bellik goýuşmak.