bölmek işlik

[bö:lmek]

  1. Bir zady birnäçe ýere paýlamak, böleklemek.

    • Goýnuň etini dört ýere böldüler.

  2. Bir zady toparlary boýunça tapawutlandyrmak.

    • Ertekileri mazmunlaryna we formalaryna garap biri-birine ýakyn üç topara bölmek bolar. («Edebiýat»)

  3. Bir zady böwüsmek, ýaryp geçmek.

Ýazuw düzgüni

Ýöňkeme bilen üýtgände ikinji bogunda ü eşidilen ýerinde ýazylýar.

Meselem bölmek - böldüm, böldüň, bölüpdir.

pikiri bölmek

seret pikir

sözi bölmek

seret söz

  • Uly ogly onuň sözüni böldi. («Mydam Taýýar» gazeti)

  • Emma men onuň sözüni böldüm. (B. Pürliýew, Ilkinji gün)