bölünişik

[bö:lünişik]

  1. Öz ugurlary, kärleri, derejeleri boýunça toparlara bölünmeklik.

  2. Bitewi dällik, dagynyklyk.

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem bölünişik - bölünişigi.