at1 at

  1. Zoologiýa Münmek üçin ýa-da iş maly hökmünde peýdalanylýan, bir toýnakly iri öý haýwany.

    • Il oňlasa, atyňy soý. (nakyl)

    • Iki at depişer, arasynda eşek öler. (nakyl)

  2. At kelleli küşt figurasy.

at gamçylamak

Ýüzin salyp gitmek, çapmak.

at salmak

  1. Atly çozmak, hüjüm etmek, atly okdurylmak.

  2. Iki ýaňa alakjap ýöremek.

at tezegini guratmazlyk

Bir zat ýa bir iş üçin bir ýere köp barmak, häli-şindi barmak, gatnap irizmek.

aýakly at

Gaty çapýan at.

at2 at

[a:t]

  1. Çaga doglandan soň dakylýan şahsy isim.

    • Ady Aýlar, Aýdan ýüzi ýagtyrak. (B. Kerbabaýew, Aýlar)

  2. Predmet we düşünje aňladýan sözler.

  3. Grammatikada: Predmet we düşünje aňladyp, «kim? , näme? , nire? » diýen soraglara jogap bolýan söz topary.

  4. Goýulýan lakam.

    • Oňa-erni suwly, sölpi -- diýip, at dakyp kötekleýärdiler. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

Ýazuw düzgüni

Çekimlisi uzyn aýdylýandygy üçin çekimli ses bilen başlanýan goşulma ýa-da -rak goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem at - adym, adyň.

at bermek

  1. Biriniň derejesini götermek, ylmy we ş. m. at dakmak;.

  2. Näme-de bolsa adyny belli etmek.

at dakmak

  1. At goýmak, at bermek;.

  2. Makul bilmezlik, edilen işe göwnüýetmezçilik etmek.

goşma at

Iki we ondan hem köp sözden emele gelen at söz.

  • Atgulak, gylguýruk, kellebaşaýak we ş. m.

has at

Aýratynlykdaky adam, şäher, ýurt we ş. m. atlary görkezýän söz-at.

ýaman ada goýmazlyk

Ýüzüni gara etmezlik, ýaman at getirmezlik, abraýdan aýyrmazlyk.