ara at

[a:ra]

  1. Orta.

    • Meniň ol ara düşmäge hakym ýok. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

    • Zordan gürrüňiniň arasyny kesdim. Aknabat eje ara düşdi.

  2. Göçme manyda Baryş-geliş, gatnaşyk, aragatnaşyk.

    • Seniň bilen onuň arasy hem bar. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

    • Hawa, sen meniň häzirki wagtda Warwara Wasilewna bilen aramyň nähilidigini soraýarsyň. (M. Gorkiý, Eserler)

    • Onuň bilen aram saz däl.

  3. Daş ýol, uzak ýol, iki nokat arasyndaky uzaklyk.

    • Aşgabat bilen Büzmeýiniň arasy 22 kilometr.

  4. Kömekçi söz rolunda:

    • Iki at depişer, arasynda eşek öler. (nakyl)

ara tow düşmek

Ara bozulmak.

aradan çykmak

Wepat bolmak, aýrylmak.

arany açmak

  1. Daşlaşmak, uzaklaşmak, öňe gitmek.

  2. Baryş-geliş bes etmek, dostlugy bozmak.

    • Men onuň bilen arany açdym.

arany sazlamak

Aragatnaşygy düzetmek, gowulandyrmak, ýakynlaşmak, dostlaşmak.

arasy üzük

Aragatnaşykda däl, arabaglanyşykly däl, her biri bir ýerde, üzňe.