aşak

[aşa:k]

  1. Düýp, ast. Aşagy çüýrän agaç.

  2. Kömekçi söz rolunda:

    • Suratyň aşagynda ussanyň zähmet ýeňişleri barada oçerk hem bardy. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  3. Pes.

    • Kä ýyllar bolsa sowuk noldan aşak düşýär-de, ähli gowaçany sowuk urup, ýetişen körekleri ak patrak ýaly açyp gidýär. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  4. Günbatar-demirgazyk tarap.

    • Şol wagt aşak gapdaldan hataryň ugruny syryp Annaguly gelýärdi. Bular aşak tarapa köçäniň ugry bilen deňje ýöräp gitdiler. (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -rak goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem aşak - aşagy.

ýüzüni aşak salmak

Uýatly etmek, utandyrmak.

  • Ol ýüzüni aşak salyp otyr.