şum

  1. Erbet, ýakymsyz, ýaman.

    • Her gün seniň getirýän şuňa meňzeş şum habaryň kişi gybaty. (A. Gowşudow, Köpetdagyň eteginde)

  2. Ýaramaz, ajy habarlary ýaýradýan, ýaman pikirli, pis gylykly (adam).

    • Bir şum tapylar hem agtygymyň hemme syryny äşgär eder. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -um, -umyz, senlik ýöňkemäniň -uň, -uňyz goşulmalary goşulýar.

Meselem şum - şumum, şumuň.