şorluk

[şo:rluk]

  1. Şor bolmaklyk, duzy barlyk, duzlulyk.

  2. Topragynyň düzüminde duz bar bolan ýer, şor toprakly giň meýdan.

    • Şorluklary ýok edip aňyrysyna göz ýetmeýän kartalar çekdik. (N. Pomma, Sebäbini soň bildim)

    • Şorlukda öserdi çaýyr, ýylgynlar, Käte oňa çopan malyn kowardy. (A. Haýydow, Gök asman)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -rak goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem şorluk - şorlugy.