şeýtan

[şeýta:n]

  1. Dini mistiki düşünjä görä adamlary aldap, azdyryp ters ýola salýan mifiki jandar, melgun, iblis.

  2. Göçme manyda Örän hilegär, mekir, aldawçy.

    • Adam azdyryjy şeýtanlaryň özleriniň bet kesbi-kärlerine guwanyşlary ýaly, Elli hem öz sözüniň Pökgeni pikire salanyna guwandy. (A. Gowşudow, Köpetdagyň eteginde)