ýumuş

  1. Birine tabşyrylan , ýerine ýetirmeklige ynanylan, ýerine ýetirmeklige bellenen, niýetlenen .

    • Ine, bu kyn ýumuş gelip ýaş naturalist Gaýlynyň başyna düşdi. (B. Gurbanow, Çarwa Mergeniň Gürrüňi)

    • Onsoň bu ýumuşdan geljek bolýan adama namart diýmekden başga hiç zat aýdyp bilmen! (A. Durdyýew, Saýlanan eserler)

    • Ol işsiz wagty-da ýumşa taýýar bolup, assyrynlyk bilen olara göz gezdirýärdi. (M. Ibrahimow, Ol gün geler)

    • Hoşgeldi, saňa tabşyrylan ýumuş kolhozyň agranomçylyk işidir. (A. Gowşudow, Köpetdagyňeteginde)

  2. Okuwçylara berilýän tabşyryk, gönükme.

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli sese başlanýan goşulma goşulanda, ikinji bogundaky dar u çekimlisi düşürilip ýazylýar. Menlik ýöňkemaniň -um, -umyz, senlik ýöňkemäniň -uň, -uňyz goşulmalary goşulýar.

Meselem ýumuş - ýumşum, ýumşuň, ýumşy.

ýumuş oglany

Tabşyrygy, işi ýerine ýetirmäge ýetişen oglan, hemişe ýumuş buýurýan ýetginjek tabşyrygy bolşy ýaly ýerine ýetirýän adam.

  • Görogly siziň ýaly ýumuş oglanlary göre-göre gelýändir. («Görogly» eposy)