ýesir

[ýesi:r]

  1. Duşmanyň eline düşen we azatlykdan mahrum edilen, ýesirlikdäki, bendi edilen adam.

    • Ol hem şäheriň aýallary, ýesirleri bilen bile sürüldi. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

  2. Göçme manyda Bir zady höwes ediji, hyrydar.

    • Bu hem şol Öwezjanyň ýesiridir. («Görogly» eposy)

    • Bu siziň goňşyňyz we şeýda sesiňiziň şygy hem ýesiri Berdi suratçy. (G. Muhtarow, G. Seýitliýew, Çopan ogly)

ýesir bolmak

Ýesirlikde ýaşamak.

  • Ýaga düşmek, ýesir bolmak ölümden bolup, biziň namysymyza degýärdi. (A. Gowşudow, Eserler)

ýesir düşmek

Duşmanyň eline düşmek, duşman tarapyndan ýesir alynmak, bendi edilmek.

  • Ýesir düşen soldaty gynaýarlar. (N. Saryhanow, Saýlanan eserler)