ýarma

[ýa:rma]

  1. Iri üwelen däne (bugdaý, jöwen we ş. m. hakda).

    • Kimisi ýarmany halta salýardy. (M. Ibrahimow, Ol gün geler)

    • Maral bilen Bibi ýarma ýarmaga gitdi.

  2. Şol üwelen däneden gaýnadylyp bişirilýän goýy nahar.

    • Nabat hem gelip, özüne bir kiçijik okara guýnup, ýarma içmäge başlady. (A. Gowşudow, Powestler we hekaýalar)

    • Men hoşadan gelip, çagalara ýarma bişirip bermäge durdum. (N. Pomma, Taýlak hyzzyn)

    • Parh bilmeze ýarma-da bir, köje-de. (nakyl)


Duş gelýän formalary
  • ýarma-da
  • ýarmada
  • ýarmadan
  • ýarmady
  • ýarmadyk
  • ýarmadylar
  • ýarmadym
  • ýarmadyr
  • ýarmalar
  • ýarmalara
  • ýarmalardan
  • ýarmalary
  • ýarmaly
  • ýarmalyk
  • ýarmany
  • ýarmanyň
  • ýarmasy
  • ýarmasyndan
  • ýarmasyny
  • ýarmasynyň
  • ýarmaň
  • ýarmaňam