ýabak

[ýa:bak]

Ýandak, bede desselerini götermek we ş. m. üçin ulanylýan birnäçe dişli, uzyn saplyoba hojalyk guraly.

  • Agşamara men saraýyňýanynda güýmenip ýörkäm, çalgylary, dyrmyklary, ýabaklary tertibe salyşdyrdym. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -rak goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem ýabak - ýabagy.