ýüzük

  1. Bezeg üçin barmaga ötürilýän, kümüş ýa-da gyzyldan ýasalýan, gaşly ýa-da gaşsyz halka.

    • Şol wagt patyşanyň gyzynyň ýüzügi ýiten ekeni. («Türkmen Halk Ertekiler Ýygyndysy»)

    • Gollary hynaly, bendinde ýüzük, Edep bilen sözlär, gözleri süzük. («Görogly» eposy)

    • Altynyň barmagynda altyn ýüzügi bardy.

  2. Göçme manyda Çakgy, ýüzük we ş. m. zat gizlenip, iki tarap bolup köpçülikleýin oýnalýan oýnuň ady, keçe-keçe.

    • Durdy toýuň gonamalçylygyny öz eline alyp, ýüzük oýnajaklara baýrak belledi. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

    • Sen, han ogul, her näçe sarsmazlyk etseň-de, ýüzügi men senden alaryn. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

    • Ýüzük oýunçylary bolsa keçe baýragy hantamady. (A. Gowşudow, Eserler)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -räk goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem ýüzük - ýüzügi.