özbaşdaklyk

[ö:zbaşdaklyk]

  1. Hiç zatdan asyly dällik, bagly dällik, garaşsyzlyk.

  2. Özüňçe hareket edijilik, öz kelläň bilen iş görmeklik.

    • Eziziň özbaşdaklygy, onda-da göni baýlaryň üstünden düşmegi Halnazara ýaramady. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

  3. Aýratynlyk, ýekelik özbaşdaklykda ýaşamak.

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimli ses bilen başlanýan goşulmalar ýa-da -rak goşulmasy goşulanda, sözüň soňundaky dymyk çekimsiz degişli açyk çekimsizine öwrülýär.

Meselem özbaşdaklyk - özbaşdaklygy.