öri

[ö:ri]

Mal bakylýan otluk meýdan, ýer, otlag, ýaýla.

  • Hemişe, heniz daň saz bermänkä örä çykmaga endik bolan sizi eýýäm örüp tolkunuşmaga başlady. (A. Gowşudow, Köpetdagyň eteginde)

  • Iri mallar ýakyn örilerde bakylýarlar. («Kolhoz Günleri»)

Ýazuw düzgüni

Soňuna çekimsiz ses bilen başlanýan goşulma ýa-da söz goşulyp, ikinji bogundaky dar i çekimlisi gysga aýdylsa, onda ol dodaklandyrylyp ü ýazylýar.

Meselem öri - örüde, örüler, örüsi.

öri çekmek

  1. Çaganyň oýun bilen gyzyklanyp, ozüniň azaryny ejesinden sowmagy.

  2. Ýaş owlak-guzularyň, köşekleriň otlamaga gitmegi.

örüsi giňemek

Dünýäsi giňemek, gatnaşyk edýän ýeriň artmak, ýaýnamak.

  • Mehinliniň örüsi giňemek bilen, onuň durmuşa bolan talaby-da artdy. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)