ör

[ö:r]

Ör turmak (galmak) -oturan ýeriňden dik galmak, dik durmak, ýokary turmak.

  • Onuň maşgalasy ör turdy. («Bahar»)

  • Meni görüp garry ör galdy. (Nury Annagylyç, Saýlanan eserler)

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -üm, -ümiz, senlik ýöňkemäniň -üň, -üňiz goşulmalary goşulýar.

Meselem ör - örüm, örüň.

ör boýuna galmak

Zöwwe turmak, çalasynlyk bilen ýeriňden turmak.

  • Oň hatarda oturan oglanlar ör boýlaryna galdylar. (B. Pürliýew, Ilkinji gün)

ör-gökden gelmek

  • Oslamadyk, çak etmedik zadyň üçin gaty geň galmak.

  • Birden saçagy görüp, Geldi aýal ör-gökden. («Mydam Taýýar» gazeti)