öl

[ö:l]

  1. Gury däl, yzgarly, nemli, çyg.

    • Maşyn geler welin öl ýa-da gury diýmän ot ýygnaberiň! (N. Pomma, Taýlak hyzzyn)

    • Öl tezek, gury tezek, özüňe-de geler gezek. (Sanawaç)

  2. Göçme manyda Iymit, nahar.

    • Ýüzüň-gözüň bir yşarat, içiňden öl geçýane meňzeş däl. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -üm, -ümiz, senlik ýöňkemäniň -üň, -üňiz goşulmalary goşulýar.

Meselem öl - ölüm, ölüň.