çok

  1. Goýun-geçini tutmakçy bolup, kökene tarap sürlende aýdylýan söz.

  2. Göçme manyda Märeke, köpçülik.

    • Çopan adam çoka bolmaz, Ala garga oka gelmez. («Türkmen halk şahyrana döredijiligi»)

Ýazuw düzgüni

Menlik ýöňkemaniň -um, -umyz, senlik ýöňkemäniň -uň, -uňyz goşulmalary goşulýar.

Meselem çok - çokum, çokuň.


Duş gelýän formalary
  • çoka
  • çokdular
  • çokun
  • çokuna
  • çokunyň