çirtmek çirt‧mek 1 işlik

  1. Ýiti ýarag bilen sähelçe dilmek, çalaja kesmek.

    • Dömüp çykan ýaranyň üstünden çirtdiler.

  2. Göçme manyda Ýalap geçmek, awatmak.

    • Demirgazykdan ösýän çapgyn şemal garrynyň ýüzün çirtip geçýärdi. (N. Saryhanow, Saýlanan eserler)

gülüni çirtmek

seret gül

çirtmek çirt‧mek 2 işlik

Kiçijik guşlary tutmak üçin ýörite edilýän hepbigiň bir görnüşi.

  • Okadýan oglanlarynyň birine çirtmek, birine hem hepbik ýasap berýän eken. (N. Pomma, Taýlak hyzzyn)


Duş gelýän formalary
  • çirtdiler
  • çirteni
  • çirtip
  • çirtmegiň
  • çirtmek
  • çirtmekler