çag

[ça:g]

  1. Wagt, döwür.

    • Şatlykda şadyýan saýratdy kanun. (N. Pomma, Saýlanan eserler)

    • Şol wagt gyşyň şatlama sowukly gününiň iňrik garalyp barýan çagydy. (A. Gowşudow, Mähri-Wepa)

    • Gyzyň gözden ýiten şol gözel bagy, joşgunly dem alýar ýylyň bu çagy. («Sowýet edebiýaty» žurnaly)

  2. Gowy, saz, kök.

    • Wagtymyz hoş, keýpimiz kök, çag biziň. Dostum, Ata siziň ýerde näler bar. (Nury Annagylyç, Saýlanan eserler)

    • Onuň keýpi çag.