çökermek çö‧ker‧mek işlik

  1. Dyzlarynyň üstüne oturtmak, aýaklaryny epdirip oturtmak (düýe hakynda).

  2. Göçme manyda Agyr ýagdaýa salmak, tapdan düşürmek, maýyrmak.


Duş gelýän formalary
  • çökerdi
  • çökerdi-de
  • çökerdik
  • çökerdiler
  • çökerdim
  • çökerdiň
  • çökeren
  • çökerenden
  • çökerer
  • çökerip
  • çökeripdir
  • çökerjek
  • çökerme
  • çökermek
  • çökermekden
  • çökermekleri
  • çökermeklik
  • çökermelidiň
  • çökermezden
  • çökermäge
  • çökermän
  • çökerse
  • çökeräý
  • çökerýändigi
  • çökerýär
  • çökerýärdi
  • çökerýärler