çöküşmek çö‧küş‧mek işlik

  1. Birneme çökmek, aşak düşüşmek, aşaklaşmak, peselişmek.

    • Ýer astyndaky suwlar heniz çöküşmändi. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  2. Köp bolup çökmek (düýe hakynda).

    • Düýeler çöküşip otyrdylar.


Duş gelýän formalary
  • çöküşen
  • çöküşip
  • çöküşiň
  • çöküşmändi
  • çöküşsin
  • çöküşýänçä