ädim

  1. Ýörişde aýak hereketiniň aralygy, gadam.

    • Potdan, ylgaşan ýerimiz ýüz ädimden köp däl welin, eýýäm haşlap dursuň! (N. Pomma, Egri Eýikmez)

    • Ol guýynyň gyrasyndan iki ädim gaýrada durup, bedresini guýa sallamaga durdy. (A. Durydýew, Saýlanan eserler)

    • Şonuň üçin hem on-ýigrimi ädim sag gapdalyna bakan süýşüp, selçeňräk çöplügiň içinden bukdaklap gitdi. (B. Kerbabaýew, Yhlasa-Myrat)

  2. Göçme manyda Hereket, .

bir ädim

Ýakyn, uzak däl; tiz, derrew.

  • Ol bu ýerden bir ädim ýokdur. (B. Gurbanow, Çarwa Mergeniň Gürrüňi)

  • Bir ädimde bararsyň. Bir ädim öňüňi görjek gümanyň ýok. (B. Gurbanow, Çarwa Mergeniň Gürrüňi)

ädim urmak

Hereket etmek, gadam urmak, ýöremek, öňe gitmek.

  • Çygly çägäniň üstünde ädim urýan adamlaryň hemmesi bir küýdedi. («Sowet edebiýaty» žurnaly)

  • Adam durmuş bilen deň ädim urmaly. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

  • Ýygyndy «goşun» ädim urmasyny bilmän, «sag» diýende, çepe, «çepe» diýende, sag döndi. (B. Kerbabaýew, Aýgytly ädim)

ädimi çaltlandyrmak

Tiz ýöremek, çalt gitmek.

  • Düýe mähnet agyr ädimlerini barha çaltlandyrýardy.

ädimiňi seljermek

Bir işe girişmezden öňürti, ýalňyşmazlyk üçin şol hereketi hemme taraplaýyn göz öňüne getirmek, barlap görmek, habardar bolmak, gitjek ýoluňy, etjek işiňi anyklamak.

  • Men seniň ätjek ädimiňi seljerip ätmegiňi isleýärin. (B. Kerbabaýew, Nebitdag)

her ädimde

Hemme ýerde, ähli ýerde, hemişe, hemme wagt.

  • Ýazyň günleri onuň ýaly otlar her ädimde duşýar.